Verloren dromen

  • user warning: Table 'koko_drupal.semaphore' doesn't exist query: SELECT expire, value FROM semaphore WHERE name = 'locale_cache_nl' in /home/.marfa/koko/kokoweb.org/includes/lock.inc on line 154.
  • user warning: Unknown column 'u.signature_format' in 'field list' query: SELECT c.cid as cid, c.pid, c.nid, c.subject, c.comment, c.format, c.timestamp, c.name, c.mail, c.homepage, u.uid, u.name AS registered_name, u.signature, u.signature_format, u.picture, u.data, c.thread, c.status FROM comments c INNER JOIN users u ON c.uid = u.uid WHERE c.nid = 66 AND c.status = 0 ORDER BY c.thread DESC LIMIT 0, 50 in /home/.marfa/koko/kokoweb.org/modules/comment/comment.module on line 992.
  • warning: call_user_func_array() [function.call-user-func-array]: First argument is expected to be a valid callback, 'phptemplate_comment_wrapper' was given in /home/.marfa/koko/kokoweb.org/includes/theme.inc on line 656.
kimmeke's picture

Situatie
We zitten in één grote cirkel. We spelen het lied "Het land dat God vergat" van Wigbert. Dit lied gaat over dingen die in de wereld misgaan, over mensen met verloren dromen, ...
Duiding
Af en toe heb je wel eens het gevoel dat alles je tegenslaat. Iemand die je heel nauw aan het hart lag is gestorven, je vriend of vriendin heeft je laten stikken,... Op het nieuws hoor je alleen maar berichten over oorlog, vluchtelingen en rampen, ... Kortom de hele wereld is voor jou niks waard. Als er al een God bestaat mag je je terecht afvragen waar Hij dan wel naar toe is.
Tekst
Weet je dat je blij mag zijn
als je niet van honger omkomt
of doodgemarteld aan je eind komt
maar gewoon gaaf in je graf komt
dat je dan blij mag zijn.
Zo kunnen we nog wel even doorgaan, want in onze wereld zijn genoeg dingen die fout lopen en waar we ons aan kunnen ergeren. Maar ...
Als je je dromen verwaarloost, kun je net
zo goed je post ongeopend wegbergen.
Vervolg
We gaan in kleine groepjes liggen. Ieder met zijn hoofd op de buik van de voorgaande. Iedereen krijgt ook papier en bik. Men denkt even na over het laatste zinnetje. Nadien schrijft men in een klein hoekje van het blad een persoonlijke teleurstelling of een verloren droom. We gaan terug in grote groep zitten, we scheuren het kleine hoekje eraf en gooien het in een bakje waarin we ze allemaal kunnen opbranden.
Duiding
Iedereen is wel een stukje van zichzelf of van zijn dromen kwijt, maar er blijft nog een groot stuk over.